Kreatif Endüstriler Araştırma Merkezi

BAUKEM

Kreatif Endüstriler Merkezi

I. Gerekçe:

Neden Kreatif Endüstriler Merkezi? İhtiyaç ve Eksikler 

     Kreatif Endüstrileruluslararası akademi ve siyasa çevrelerinde on yıllardır tartışılan bir kavramdır. Pek çok uluslararası kuruluş, hükümet, belediye, üniversite ve araştırma kuruluşlu ile çok sayıda ekonomi aktörü, bu kavram üzerine düşünce üretmekte, kısa, orta ve uzun vadeli planlama yaparken kreatif endüstrilerin potansiyellerini harekete geçirmeye çalışmaktadır.

     Ancak bu kavramın Türkiye’deki kullanımı oldukça yenidir. Kavramın kullanımı ve hayata geçirilmesi henüz emekleme aşamasında denebilir. Oysa Türkiye Cumhuriyeti’nin üyelik sürecinde bulunduğu Avrupa Birliği (AB) açısından “kreatif endüstriler” giderek daha önemli hale gelmektedir.

     AB Lizbon Stratejisi kararlarıyla tüm üye ülkelerin dünyanın en rekabetçi, dinamik ve bilgi temelli ekonomileri haline getirilmesini amaçlanmakta, ekonomik büyümenin sürdürülebilir, iş imkânlarının iyileştirilmiş ve artırılmış, sosyal birliğin de geliştirilmiş olması hedeflenmektedir. Tüm bu aşamaların en önemli parçası olarak “kreatif sektörler” tanımlanmış ve kapsamları belirlenmiştir.

     Türkiye’nin demokratikleşme, ekonomik kalkınma ve refah, kültürel katılım ve Avrupa Birliği uyum süreçlerinde giderek önem kazanacak bu alanda, kısa, orta ve uzun vadeli planların tüm aktörlerin katılımıyla biçimlendirilmesi gereği kendini yaşamsal bir gereklilik olarak ortaya koymaktadır.

     Ayrıca TV, sinema ve reklamcılık başta olmak üzere Türkiye’deki kreatif sektörlerin küresel ve bölgesel gücü giderek artmakta, Le Monde gazetesi, Türkiye’yi Balkanlar ve Yakın Doğu için bir “çekim merkezi” olarak tanımlamaktadır. Ne yazık ki, Türkiye kreatif endüstrilerinin yükselen gücü niteliksel ve niceliksel olarak tespit edilememekte, kayda alınamamakta, bu önemli kazanımlardan –ve de muhtemel hata ve yanlışlardan- ilerisi için dersler çıkarılamamaktadır.

     Hükümetin ve belediyelerin ise bu alana giderek daha çok ilgi gösterdiği ve yol gösterici stratejiler belirleme çabası içinde olduğu gözlemlenmektedir.

     Kreatif endüstriler alanında ülkemizdeki akademik kuruluşlarca yapılan az sayıdaki çalışma genellikle fazlasıyla ‘teorik’ düzeyde olduğundan mevcut durumun kapsamlı ve derinlemesine bir resmini çizme ve somut tespit ve öneriler üretme konusunda görece yetersiz kalmaktadır.

     Kreatif endüstriler içinde sektör olarak yer alan aktörlere bakıldığında, bunların genelde birbirinden kopuk şekilde ya da daha da kötüsü birbirleriyle rekabet halinde çalışmakta oldukları ifade edilebilir. Türkiye’deki kreatif sektörler, ne yeterince “kreatif” olabilmekte, ne de siyasa ve üniversite dünyasından yeterli desteği alabilmektedir.

     Bu anlamda, (a) siyasa yapıcı ve uygulayıcılar, (b) bilim dünyası ve (c) kreatif endüstriler sektörü ve burada yer alan profesyoneller arasında ciddi bir eşgüdüm eksikliği hissedilmektedir.

     Bahçeşehir Üniversitesi’nde kurulan Kreatif Endüstriler Merkezi, bu eksikliği gidermek için son derece gereklidir. Merkezin kurulması tüm uluslararası ve ulusal bağlam değerlendirildiğinde, zamanlama olarak da çok uygundur.

 

II. Temel Yaklaşım ve Tanımlar:

Kreatif Endüstriler nasıl anlaşılıyor, nasıl anlaşılmalı?

 

     Teorik ve İdeolojik Yaklaşımlar

Yirminci yüzyılda kitle iletişim araçları giderek yaygınlaşarak bilgiye ve sanata erişimi demokratikleştirdiği gibi, bir taraftan da bunları standartlaştırıp piyasa ekonomisinin mantık ve süreçlerine tâbi kıldı. Daha önce siyasal ve kültürel seçkinlerin tekelinde olan kültürel üretim ve tüketim, geniş kitlelere açıldı ve yayıldı ama aynı zamanda da birer ‘ekonomik ve sembolik meta’ haline geldi. İşte tam da bu bağlamda genelde sol akademik çevrelerde “kültür endüstrisi” kavramı dolaşıma sokularak eleştirel bir çerçevede tartışılmaya başlandı.

“Kapitalist ekonominin” işleyişine tâbi olduğu düşünülen kültür endüstrilerinin kitleler üzerindeki ‘pasifleştirici’ ve ‘tüketimi heveslendirici’ etkisini tartışan bu sol eleştirel kanatla birlikte; kültürün bir endüstri haline gelmesiyle kitleselleşmesinin ve demokratikleşmesinin “yüksek kültürü dejenere ettiğini” savunmakta olan sağ kanat bir akademik eleştiri de gelişecekti.

     Realist Yaklaşım ve Kreatif Endüstrilerin Kalkınmadaki Kilit Rolü:

Ancak son on yıllarda bilgi toplumlarının ve hizmet sektörünün hızla gelişmesiyle bu ideolojik kökenli yaklaşımlar, yerini daha realist denebilecek ve kültür endüstrilerini topluma yapabileceği potansiyel katkılar açısından tartışan perspektiflere bıraktı.

Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı Örgütü (UNCTAD), tüm üye ülkeler için ekonomik kalkınma ve sosyal bütünleşme aracı olarak “Yaratıcı Ekonomi”nin geliştirilmesini önermekte, Yaratıcı Ekonomi’nin motoru olarak da “Yaratıcı Endüstrileri” işaret etmektedir.

     Kreatif Endüstrilerin Tanımı ve Kapsamı:

Yaratıcı endüstrilerin kıtalar ve hatta ülkeler arasında hem tanımları, hem kapsamları hem de yaklaşımları oldukça değişebilmektedir. “Yaratıcı endüstriler,” “kültür endüstrisi,” “yaratıcı ekonomiler” ve “kültür ekonomisi” gibi çeşitli tanımların benzer faaliyet ve sektörler için eş zamanlı olarak kullanıldığı –ve bir miktar da kafa karışıklığı yarattığı- hatırda tutulmalıdır. Şu an en yaygın kullanılan 3 model vardır:

DCMS Modeli: Birleşik Krallık’ta Kültür, Medya ve Spor Bakanlığı (DCMS - Department of Culture, Media and Sports) tarafından yayınlanan “Kreatif Endüstriler Haritalama Dökümanı” kreatif endüstrileri şu şekilde sıralamaktadır:

  • Reklamcılık,
  • Mimari,
  • Ticari olarak satılan sanatlar, antikalar,
  • Bilgisayar ve video oyunları,
  • El sanatları,
  • Moda ve tasarım,
  • Film ve video sanatları,
  • Müzik,
  • Performans sanatları,
  • Basılı yayınlar
  • Televizyon ve radyo yayıncılığı

“Sembolik Metin” Modeli:DCMS modelinde sıralanan endüstri kalemlerini temel almakla birlikte, tanımını daha önce bahsedilen teorik eleştiri geleneği içinden, yani “kültür endüstrileri” tarifi üzerinden yapmakta ve “merkezliği” itibariyle üç ayrı odak belirlemektedir:

  • Çekirdek Kültür Endüstrileri:

o   Reklamcılık

o   Film

o   İnternet

o   Müzik

o   Yayıncılık

o   TV ve radyo

o   Video ve Bilgisayar oyunları

  • Çeperdeki Kültür Endüstrileri:

o   Yaratıcı sanatlar

  • Sınırdaki Kültür Endüstrileri:

o   Tüketici Elektroniği

o   Moda

o   Yazılım

o   Spor

“Eşmerkezli Kümeler” modeli:Avrupa Birliği Komisyonu tarafından belirlenmiş olan modeldir. Kreatif endüstrileri, yaratıcılık açısından daha merkezi etkinliklerin yarattığı eşmerkezli kümeler şeklinde tanımlamaktadır:

  • Çekirdek Kreatif Sanatlar

o   Edebiyat

o   Müzik

o   Performans sanatları

o   Görsel Sanatlar

  • Diğer Çekirdek Kültür Endüstrileri

o   Film

o   Müze ve kütüphaneler

  • Daha geniş düzeydeki Kültür Endüstrileri

o   Kültürel miras

o   Yayıncılık

o   Ses kayıt

o   TV ve Radyo

o   Video ve Bilgisayar oyunları

  • İlişkili Endüstriler

o   Reklamcılık

o   Mimarlık

o   Tasarım

o   Moda  

Görüleceği üzere, yukarıda sıralanan modeller birbirlerinden önemli şekillerde ayrılmakta, ortak bir sınıflandırma ve kıyaslama yapmayı zorlaştırmaktadır.

     Kreatif Endüstriler Merkezi, Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı Örgütü (UNCTAD) Kreatif Endüstriler modelini adapte ederek, yaratıcı ve dinamik bir şekilde uygulamayı önermektedir. UNCTAD modelinin avantajı, her üç modelin güçlü yanlarını birleştirerek daha anlamlı bir sınıflandırma yapması ve işlevsellikleri açısından da çeşitli sektörleri birbirlerinden ayrı ama ilişkili ve bağlantılı şekilde tanımlamasıdır.

Kreatif Endüstriler Merkezi şu tanım ve sınıflandırmaları kullanır:

Kreatif Endüstriler:

  • Ana girdi olarak yaratıcılık ve entelektüel sermayeyi kullanan mal ve hizmetlerin üretim ve dağıtım ağlarını;
  • Ekonomik değeri ve piyasa yönelimi olan ya da olmayan, maddi ve gayri maddi ürün ve entelektüel ya da sanatsal hizmet ve etkinlikleri içerir;
  • Zanaat, hizmet ve sanayi sektörlerinin kesişiminde bulunan bir dizi etkinliği ifade eder.

Kreatif Endüstriler:

  • Kültürel Miras / Sanatlar / Medya / İşlevsel Yaratım düzeylerinde yer alır ve birbiriyle bağlantılıdır:

 

 

III. Misyon, Vizyon ve Katma Değer:

Kreatif Endüstriler Merkezi neyi, nasıl yapacak, farkını nasıl ortaya koyacak?

 

Misyonumuz:

 

  • Kreatif Endüstriler hakkında uluslararası ve ulusal düzeylerde bilimsel bilgi üretmek,
  • Bilgi üretimini ve bilgi alışverişini teşvik etmek,
  • Üretilen bilgiyi siyasa ve sektör aktörleri için kullanılabilir hale getirmek,
  • Kreatif endüstri aktörlerini; siyasa yapıcıları, sektörleri, bilim dünyasını bir araya getirmek, eşgüdümü sağlamak,
  • Ulusal ve uluslararası düzeylerde kısa, orta ve uzun vadeli stratejik planlamaları biçimlendirmek ve bunlara katkıda bulunmak
  • Kreatif endüstrilere istihdam sağlamak ve istihdamı arttırmak
  • Ekonomik kalkınma, toplumsal kaynaşma, refah ve zenginliğin artmasına katkıda bulunmak

 

Vizyon ve Katma Değerimiz:

 

  • Bahçeşehir Üniversitesi’nin yıllardır oluşturduğu, uluslararası ve ulusal düzeylerdeki kurumsal ilişkileri ve çok sayıda partnerleri, kreatif endüstriler konusunu küresel bir çerçevede ele almasını sağlayacaktır.
  • Teorik, uygulamalı ve karşılaştırmalı bilimsel perspektif ve yetkinliğimiz, kreatif endüstriler konusundaki en yeni, en yaratıcı küresel eğilimleri derinlemesine incelememize ve ülkemiz koşulları için yorumlayabilmemize yardımcı olacaktır.
  • İletişim - Medya alanındaki bilimsel birikiminizi, hem siyaset dünyasıyla, hem de kreatif endüstri sektörlerinde aktif olan aktörlerle kurduğumuz, yıllara ve güvene dayanan ilişkiyle harmanlayabilmemiz, bilim, siyasa ve sektör dünyaları arasında “arayüz” oluşturmamıza yol açacaktır.
  • Akademik yetkinliğimiz ve topluma karşı sorumluluğumuzun gereği olarak, sadece seyirci kalmayacak, teorik bilgi üretip geriye çekilmeyeceğiz: Kreatif endüstrilerde, kurucu bir özne olarak süreçlere aktif olarak katılacak, müdahil olacağız.

 

IV. Etkinlik ve Yayınlar:

Kreatif Endüstrilere yeniden “yaratıcılık” aşılayan,

Sözü merak edilen bir merkez…

 

Kreatif Endüstriler Merkezi çalışma alanları:

 

  • Bilimsel Araştırma:

 

o   Özgün ulusal ve uluslararası bilimsel çalışmalar/araştırmalar

o   Arşiv, haritalama ve sözlü tarih çalışmaları

o   İki yılda bir düzenlenecek olan Uluslararası Kreatif Endüstriler konferansı

o   Her ay yayınlanacak olan Kreatif Endüstriler Veri Taraması

o   Her yıl yayımlanacak olan Kreatif Endüstriler Almanağı

 

  • Sektörel Uygulama:

 

o   Sektör temsilcileriyle “Sektör Sorun Tespiti ve Çözüm Önerileri Atölye Çalışmaları”

o   Üniversite-endüstri işbirliği

o   Küresel eğilim ve yeniliklerin Türkiye’deki kreatif endüstrilere aktarılması,

o   Sektörel uygulamalar için İnsan Kaynağı Geliştirilmesi ve İstihdam Arttırma projeleri

 

  • Siyasa Önerileri:

 

o   Uluslararası ve Ulusal Bilimsel bilgi üretilmesi ve siyasaya tahvil edilebilir, anlaşılabilir ve uygulanabilir formatlara aktarılması

o   Periyodik ve Tematik Yönetici Özetleri hazırlanması

o   Aylık, yıllık ve sektör temelli Siyasa Önerileri geliştirilmesi

o   Uluslararası hükümet, kent ve belediye deneyimlerinin karşılaştırmalı analizi, küresel işbirlikleri geliştirilmesi

 

 

YÖK tarafından onaylanan ve Resmi Gazete’de yayımlananBAUKEM Yönetmeliği:

 

6 Kasım 2012 SALI

Resmî Gazete

Sayı : 28459

YÖNETMELİK

Bahçeşehir Üniversitesinden:

BAHÇEŞEHİR ÜNİVERSİTESİ KREATİF ENDÜSTRİLER UYGULAMA

VE ARAŞTIRMA MERKEZİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Bahçeşehir Üniversitesine bağlı olarak kurulan Bahçeşehir Üniversitesi Kreatif Endüstriler Uygulama ve Araştırma Merkezinin teşkilat, yönetim, çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Bahçeşehir Üniversitesi Kreatif Endüstriler Uygulama ve Araştırma Merkezinin amaçlarına, yönetim organlarına, yönetim organlarının görevlerine ve çalışma şekline ilişkin hükümleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı alt bendi ile 14 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Akademik Kurul: Bahçeşehir Üniversitesi Akademik Kurulunu,

b) Bölüm Başkanları: Bahçeşehir Üniversitesi İletişim Fakültesinin İletişim Tasarımı, Reklamcılık, Halkla İlişkiler, Yeni Medya, Fotoğraf ve Video, Sinema ve Televizyon Bölümlerinin Akademik Bölüm Başkanlarını,

c) Danışma Kurulu: Merkezin Danışma Kurulunu,

ç) Fakülte: Bahçeşehir Üniversitesi İletişim Fakültesini,

d) Merkez (BAUKEM): Bahçeşehir Üniversitesi Kreatif Endüstriler Uygulama ve Araştırma Merkezini,

e) Müdür: Merkezin Müdürünü,

f) Rektör: Bahçeşehir Üniversitesi Rektörünü,

g) Üniversite: Bahçeşehir Üniversitesini,

ğ) Üniversite Yönetim Kurulu: Bahçeşehir Üniversitesi Yönetim Kurulunu,

h) Yönetim Kurulu: Merkezin Yönetim Kurulunu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Merkezin Amacı ve Faaliyet Alanları

Merkezin amacı

MADDE 5 – (1) Merkezin amacı; kreatif endüstriler konusunda, ulusal ve uluslararası nitelikte, bilimsel araştırma, uygulama, eğitim ve öğretim, dokümantasyon ve veri çalışmaları yapmak, Türkiye ve dünyada kreatif endüstriler uygulamalarını araştırmak, politika önerileri geliştirmek, ilgili resmi ve özel kurum ve kuruluşlara yardımcı olmak ve onlarla işbirliği içerisinde çalışmaktır.

Merkezin faaliyet alanları

MADDE 6 – (1) Merkez, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörülen amacına ulaşabilmek için aşağıdaki faaliyetlerde bulunur:

a) Araştırmalar yapmak ve yaptırmak; bu konularda raporlar hazırlamak, projeler yürütmek, yayın yapmak,

b) Ulusal ve yabancı akademik kuruluşlar ve araştırma kurumlarıyla işbirliği yaparak ulusal ve uluslararası eğitim programları oluşturmak ve yürütmek,

c) Konferans, sempozyum, çalıştay, seminer ve benzeri çalışma ve etkinliklerde bulunmak,

ç) Kamuoyunu bilgilendirici tanıtım ve benzeri etkinlikler yapmak veya bu tür etkinliklere katkıda bulunmak,

d) Kamuoyunu bilgilendirici görsel veya işitsel materyal hazırlamak ve yayınlamak, bu tür materyallerin oluşturulmasına katkıda bulunmak,

e) Yurt dışında ve yurt içinde aynı konularda çalışan bilimsel kuruluşlarla resmi ve özel kurum ve kuruluşlarla işbirliğinde bulunmak, ortak faaliyetler tasarlamak ve yürütmek,

f) Üniversite olanaklarından yararlanarak veri tabanları hazırlamak,

g) Üniversitedeki öğrencileri, Merkezin faaliyet konularında araştırma yapmaya yöneltmek ve araştırmalarına destek vermek,

ğ) Faaliyet konularına giren araştırma ve çalışmaları yürütmek üzere çalışma grupları oluşturmak,

h) Bu Yönetmelik ve ilgili diğer mevzuat çerçevesinde kamu kuruluşlarına ve özel kurum ve kuruluşlara ücretli ya da ücretsiz danışmanlık ve bilirkişilik hizmeti vermek,

ı) Araştırma, inceleme ve eğitim çalışmalarının gerçekleştirilmesinde yerli ve yabancı uzmanlardan yararlanmak,

i) Amacının gerçekleşmesine hizmet edecek şekilde Türkçe ve yabancı dilde yayınlar yapmak,

j) Ulusal ve uluslararası araştırma projelerinin gerçekleşebilmesi için gerekli koordinasyonu yürütmek, bu projeler için destek veya fon sağlamak,

k) Amacı ile ilgili diğer faaliyetlerde bulunmak.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Merkezin Yönetim Organları ve Görevleri

Merkezin yönetim organları

MADDE 7 – (1) Merkezin yönetim organları şunlardır:

a) Müdür ve Müdür Yardımcıları,

b) Yönetim Kurulu,

c) Danışma Kurulu.

Müdür

MADDE 8 – (1) Müdür; Merkezin çalışma alanı ile ilgili konularda görev yapan Üniversitenin

 tam zamanlı öğretim üyeleri/görevlileri arasından Rektör tarafından üç yıl süreyle görevlendirilir. Görev süresi dolan Müdür, yeniden görevlendirilebilir. Müdürün altı aydan fazla süreyle görevi başında bulunamaması durumunda görevi sona erer ve yeni bir Müdür görevlendirilir. Müdür, görevlendirilmesindeki usule bağlı kalınarak görevden alınabilir. Müdür Rektöre karşı sorumludur.

(2) Müdürün önerisi üzerine, Fakültenin tam zamanlı öğretim elemanları arasından iki kişi müdür yardımcıları olarak Rektör tarafından üç yıl süreyle görevlendirilir. Müdür yardımcılarından biri Akademik Müdür Yardımcısı, diğeri İdari Müdür Yardımcısı olarak görev yapar. Müdür görevi başında bulunmadığı zaman yardımcılarından birini vekil bırakır. Müdürün görevi sona erdiğinde müdür yardımcılarının da görevi sona erer.

Müdürün görevleri

MADDE 9 – (1) Müdürün görevleri şunlardır:

a) Merkezi temsil etmek, Yönetim Kurulu ve Danışma Kuruluna başkanlık etmek,

b) Yönetim Kurulu kararlarını uygulamak, gerekli koordinasyon ve denetimi sağlamak, Merkezin idari işlerini yönetmek,

c) Yönetim Kurulunu ve Danışma Kurulunu toplantıya çağırmak, gündemi hazırlamak,

ç) Merkezin yıllık çalışma programını ve yıllık faaliyet raporunu hazırlayıp, Yönetim Kuruluna göndermek ve bunları Rektörün onayına sunmak,

d) Merkezin faaliyetleriyle ilgili yurt içi ve yurt dışı kurum ve kuruluşlarla bağlantıya geçerek, konu ve amacına uygun projelerin yürütülmesi ve bunlara ulusal ve uluslararası zeminde destek ve mali kaynak sağlanması girişimlerinde bulunmak.

Yönetim kurulu

MADDE 10 – (1) Yönetim Kurulu, Müdürün başkanlığında, müdür yardımcıları ve Müdürün teklifi üzerine Fakültenin Bölüm Başkanları ve tam zamanlı öğretim elemanları arasından Rektörce önerilecek dört aday arasından Akademik Kurul tarafından üç yıllık süreyle görevlendirilecek iki üye olmak üzere toplam on bir üyeden oluşur. Üyelik süresi sona erenler, aynı usulle yeniden görevlendirilebilirler.

(2) Akademik Kurul tarafından görevlendirilen üyelerden, görev süresi dolmadan önce üyelikten ayrılanların yerine Müdürün teklifi üzerine Üniversitenin tam zamanlı öğretim elemanları arasından Rektörce önerilecek iki aday arasından Akademik Kurul tarafından yeniden görevlendirilme yapılır. Bu üyeler, yerine görevlendirildikleri üyenin görev süresinin sonuna kadar görev yaparlar.

(3) Yönetim Kurulu, ayda en az bir kere olmak üzere, Müdürün daveti üzerine ve Müdür tarafından belirlenen gündemle toplanır. Müdürün uygun görmesi halinde, toplantı öncesi ve sonrasında üyelerden gelen öneriler üzerine, gündeme başka hususlar eklenebilir.

(4) Yönetim Kurulu, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır ve kararlar oy çokluğuyla alınır.

(5) Yönetim Kurulu raportörlüğü; Müdür, müdür yardımcıları veya Müdürün görevlendireceği Yönetim Kurulu üyesi tarafından yapılır.

Yönetim kurulunun görevleri

MADDE 11 – (1) Yönetim Kurulunun görevleri şunlardır:

a) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörülen amaçlar çerçevesinde bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen konulara ilişkin kararlar almak,

b) Merkez faaliyetleri ile ilgili esaslar ile plan ve programları karara bağlamak,

c) Merkezin yıllık çalışma programını ve faaliyet raporunu kabul etmek,

ç) Merkezin faaliyetlerini değerlendirmek.

Danışma kurulu

MADDE 12 – (1) Danışma Kurulu; Yönetim Kurulunca Merkezin faaliyetleri alanlarında çalışan, tecrübesi olan, gerektiğinde bilgisine başvurulabilecek kişiler arasından seçilen üyelerden oluşur.

(2) Danışma Kurulu üyelerinin görev süresi bir yıldır. Üyelik süresi sona erenler yeniden görevlendirilebilir.

(3) Danışma Kurulu yılda en az bir kez olmak üzere Müdürün daveti üzerine toplanır.

(4) Müdür, gerektiğinde Danışma Kurulu üyelerini, düşünce ve deneyimlerinden yararlanmak, görüşlerini almak ve faaliyetleri hakkında bilgi vermek üzere toplantıya çağırabilir.

Danışma kurulunun görevleri

MADDE 13 – (1) Danışma Kurulunun görevi, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen amaçlar doğrultusunda, Merkezin faaliyetlerine yönelik görüş ve önerilerini, Müdüre ve Yönetim Kuruluna sunmaktır.

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yönetmelikte hüküm bulunmayan haller

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde Akademik Kurul kararları uygulanır.

Yürürlük

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Bahçeşehir Üniversitesi Rektörü yürütür.

 

Referanslar:

Bu bölümün yazılmasında, araştırma asistanlığını Funda Kaya’nın yaptığı ve Volkan Aytar ile Savaş Arslan tarafından kaleme alınan, “T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı için Kültür Endüstrileri Raporu” verilerinden yararlanılmıştır.

Puchta, Dieter. Schneider, Freiedrich. Haigner, Stefan. Wakolbinger, Florian. Jenewein, Stefan. 2010. The Berlin Creative Industies: An Empirical Analysis of Future Key Industries. Almanya: Gabler, 24-25.

The Perception of Turkey in the Middle East 2010 Key Findings,  Eds. Mensur Akgün, Sabiha Senyücel Gündoğar, Jonathan Levack, Gökçe Perçinoğlu, TESEV Foreign Policy Program, 2011, İstanbul, TESEV Yayınları) Tam metin URL: http://www.tesev.org.tr/UD_OBJS/PDF/DPT/OD/YYN/OrtadoguENG_II.publication.pdf

Guillaume Perrier, “Un modèle turc pour les révolutions arabes?” Le Monde, 16 February 2011.

Frankfurt Okulu’nda ifadesini bulan bu eleştiri, kapitalist ekonomilerde kültürün de metalaşma ve araçsal rasyonalite süreçlerine tâbi olduğunu savunmaktaydı. Örneğin bkz. M. Horkheimer ve T. Adorno, Dialectic of Enlightenment, (New York: 1972).

F. R. Leavis’in Mass Civilisation and Minority Culture, (Londra: 1930); T. S. Eliot’un Notes Towards a Definition of Culture, (New York: 1948) ve Ortega y Gasset’nin Revolt of the Masses (Londra: 1961) adlı kitapları, bu sağ muhafazakâr eleştirinin örneklerinden sayılabilir. Hem sol hem de sağ muhafazakâr eleştirileri çok yönlü şekilde tartışan bir eser için, bkz. A. Swingewood, The Myth of Mass Culture (Cambridge: 1985).

http://www.unctad.org/en/docs/ditc20082cer_en.pdf

Bu içerik 26/10/2017 tarihinde güncellenmiştir.